Wat ben je stom, Zap. Ik heb de sleutels.
Ik heb 'm opengeramd. - Opengeramd. Iets anders doe je niet.
Je bent een echte oen, hè ?
Dit is mijn winkel.
Te gek. Geef ons een rondleiding, dan verliezen we geen tijd, oké ?
Ik heb het nodig.
En je krijgt het, schat.
Schiet op. Ik begin vast.
Dit zal ze leren.
Ik heb het nodig.
Het komt eraan. Rustig maar.
Schiet op, Coyotte. Verdomme.
Het licht. - Zijn jullie gek geworden ?
Wat zoeken jullie, rotzakken, behalve problemen ?
Is dat je pa, Coyotte ?
Antoine ?
Papa.
Jij toch niet ?
We hebben 'n shot nodig.
Ga je je zoontje neerschieten ?
Klootzak.
Klootzak. Dood 'm.
Is dat alles ? Kom maar op. Ik heet Rico.
Vooruit, Zap, vooruit.
Maak er iets van, Zap. Maak er iets goeds van, oké ?
Het wordt goed, Rico.
Is er niemand meer ?
Nee.
Hou je kop.
Stilte.
Eruit. Handen op je rug.
Benen uit elkaar. Verder.
Volledige naam.
Nikita.
Een goede raad, schoonheid.
Wees braaf. Deze toestand is niet grappig.
Begrepen ?
Schoonheid.
Misschien moeten we wachten... - Hou op. Ik ken deze rotlui.
Alleen maar aandachttrekkerij. - Potlood ?
Concentreer je. Schrijf je voor- en achternaam op.
Ik heet schoonheid.
In de zaak van Saint-Denis wordt de gedaagde schuldig bevonden...
aan moord met voorbedachten rade op Georges Henri...
Grégoire Andersen en Michel Terlin...
alle drie politieagenten.
Op de vraag naar verzachtende omstandigheden...
heeft de jury negatief geantwoord.
Daarom wordt de beschuldigde volgens artikel 304 veroordeeld...
tot levenslang.
Met een minimum van 30 jaar voor een voorwaardelijke vrijlating.
De zitting is gesloten.
Klootzakken.
Laat los rotzak.
Hou op. - Laat me los klootzak.
Hou haar vast. - Klootzakken.
Aan de kant.
Dat kunt u niet doen.
Ik wil zo niet sterven.
U moet het mijn moeder vertellen. - Ze is ingelicht.
Waarom is ze er dan niet ?
Waarom is mijn moeder er niet ?
Kunnen we niet nog even wachten ?
Ze komt me wel halen. Mijn moeder komt me wel halen.
Mama.
Hallo.
Hoe heet u ?
Nikita.
Mooie naam. Waar komt ie vandaan ?
Een lied. - Waar gaat het over ?
Meneer, is dit de hemel of niet ?
Nee, maar...
dat kan het wel worden.
U bent zaterdag om 17.00 uur overleden.
De gevangenisdokter bevestigde...
zelfmoord na een overdosis kalmeringspillen. Je bent begraven...
in Maisons-Alfort, rij 8, nummer 30.
Titi... Dat is Titi.
Ik werk, zeg maar, voor de regering.
We hebben besloten u nog een kans te geven.
Wat moet ik doen ? - Leren.
Leren lezen, lopen, praten, glimlachen en zelfs vechten.
Alles leren doen.
Waarvoor ? - Om uw land te dienen.
En als ik dat niet wil ?
Rij 8, nummer 30.
Mag ik wat slapen voor ik een besluit neem ?
Ik ben over een uur terug.
Klootzak.
Waar is de uitgang ? - Rechtdoor.
Wie zijn deze klojo's ? - Personeel.
Verroer je niet. Alles in orde.
Niet waar. Niets is in orde.
Doe de deur open. - Dat kan ik niet.
Zeg dat ze de deur opendoen.
Dat doen ze niet.
Ik schiet je kop eraf. - Hij is niet geladen.
Hou nou maar op. Laat me los.
Rustig.
Vooruit, iedereen naar z'n plaats.
Regel één : nooit de eerste kogel.
Dat zal u wel tegenhouden.
Heeft u een besluit genomen ?
Mooi zo.
U moet dat invullen.
En als het me niet lukt ?
Het lukt je wel.
We beginnen met een makkelijk programma.
Het is net een typemachine: er zijn letters en cijfers.
Dat is de muis. Er zit een balletje onder om de pijl te bewegen.
Als je hierop drukt, kun je tekeningen maken.
Toe maar.
Langzaam. Goed zo. Langzaam.
Breng de pijl nu terug. Naar de hoek.
Breng de pijl hier terug.
Heel goed. Druk nu hierop.
Goed zo.
Nog een keer.
Dit zijn onze wapens. Allereerst de eenvoudigste...
de Beretta 93R, 9 mm automatisch, maximaal 20 schoten.
De loop op het doel gericht.
Leer het wapen kennen voor je de correcte houding leert.
Doelwit op 10 meter.
Heb je ze eerder gebruikt ?
Nooit op karton.
Goed gedaan.
Ik niet. M'n been doet pijn. - Geeft niet. We doen wel 'n reflexoefening.
Een makkelijke.
Ga klaarstaan.
Ik sta klaar.
Je moet mijn gezicht raken.
Volgende groep.
Gaat u daar zitten.
Mijn lieve kind, u ziet er niet geweldig uit. Kauwgum.
Maar als we hard werken en het geluk ons toelacht...
zullen we een mens van u kunnen maken.
Een tussenliggende maar noodzakelijke stap...
voordat u de perfecte aanvulling van de man wordt:
een vrouw.
Bevalt het u ?
Kunt u me een definitie van gratie geven ?
Ik ben niet zo slim. - Glimlach. Dat is een goed begin.
Glimlach als u iets niet weet.
U wordt er niet slimmer door, maar het is leuk voor anderen.
Geef uzelf over aan de verlegen kwetsbaarheid...
die uw gezicht mooi maakt.
Een glimlach.
Een glimlach...
is een oppervlakkige zachtheid.
Vriendelijkheid.
Bijna een stemming.
Zullen we de pruik klaarmaken ?
Loopt het een beetje ? - Mijn voet doet pijn.
Gevoel voor humor. Dat is een goed begin.
Heeft u al vrienden ?
Ik kan het goed vinden met m'n muis.
Wanneer gaan we iets drinken ?
Nog niet.
Kent deze fabriek geen rustdag ? - Nooit.
Die staat u goed.
Ik word volgende week 20.
Mag ik even naar buiten...
als u me volgt ?
Hoe gaat het ? Ik probeer een geweldig programma uit.
Een cadeautje.
Dan maak ik 't maar open, hè ?
In deze drie maanden heeft ze niks gedaan.
Kunt u het niet meer ?
Ze heeft capaciteiten. - Capaciteiten ?
Waarvoor, behalve het schoppen en bijten van instructeurs ?
Goede agenten hebben tijd nodig.
Misschien vijf of zes jaar. - Toe nou.
Ik geef u twee weken. Daarna gaat ze weg.
Wie bent u ? - Ik weet het niet.
Maar u bent...
Wat doet u in m'n armen ?
Ik weet het niet.
Maar nu we zover zijn gekomen...
Misschien is het maar een droom.
O, m'n liefste...
U heeft vorderingen gemaakt, vooral in het dansen.
En in kunst.
Maar in alle andere vakken...
niets, niks...
nul.
Ik ben zo terug.
Gefeliciteerd.
Blaas ze uit.
Ze hebben ons twee weken gegeven.
Daarna kan ik niets meer doen.
Helemaal niets.
Kijk je naar m'n handen ?
Ooit waren ze mooi.
Nu verraden ze mijn leeftijd.
Heeft u dit doorstaan ?
Laat je door je genot leiden.
Je genot als vrouw.
En vergeet niet...
dat er twee dingen zijn zonder grenzen:
vrouwelijkheid en de mogelijkheid om er gebruik van te maken.
Niet te geloven.
Ben je nog niet klaar ?
U bent gespannen, Amande.
Het is vijf voor en ik hou van stiptheid.
Wachten verhoogt het verlangen.
Doe dit aan.
Wat een lelijke kleerhanger.
Ik moet nog naar m'n computer. - Nee. Zo is het genoeg.
Even maar.
U ziet er mooi uit.
Eten we samen ? - Ja.
En waarom ? - Het is uw verjaardag.
Uw 23ste.
Hé, hij is het niet vergeten.
Amande, we hebben een gast.
Ik wilde liever...
uit eten gaan.
Zal ik gaan ?
Zoals altijd, meneer ?
Weet je, je kunt je tas neerzetten.
Kijk eens.
Magie.
Wacht even.
Tattinger, een van de beste champagnes.
Prettige avond. - Bedankt.
Op je toekomst.
Nu ?
Hij is geladen.
Zes titanium kogels met een extra huls.
Ik snap het niet.
Er zitten drie mensen achter je. Een vrouw en twee mannen in pak.
Een lijfwacht en een VIP. Je hebt twee kogels om hem te doden.
Ga dan naar het herentoilet.
In de laatste wc is een klein raampje waar je doorheen kunt.
Het komt op een binnenplaats uit. Er gaat een pad naar de straat.
Er staat een auto te wachten.
Je hebt drie minuten.
Wacht wel tot ik weg ben.
Eddy, kijk daar eens.
Andere kant.
Blijf daar.
José.
Ik kom eraan.
Juffrouw. Stop.
Doe open.
Ik heb hier een probleem.
Doe open, lul.
Het raam was dichtgemetseld, Bob.
Het raam was dichtgemetseld.
Natuurlijk.
Jij rotzak.
Hou op, Nikita.
Het is voorbij. Morgen mag je weg.
Kalmeer toch, verdomme.
We moeten dit soort oefeningen doen voordat we agenten loslaten.
Je hebt goed gewerkt, Nikita.
Vanavond...
en al deze jaren.
Ik zal je missen.
Ik zal je nooit meer kussen.
Voor welke categorie komt ze in aanmerking ?
S1.
Nog steeds ambitieus.
Blijf staan.
Zes maanden voorbereiding. Ik wil haar in september.
Ik mag u niet. Ik had u laten sterven Volg dus de regels op.
U krijgt geen waarschuwing. Begrepen ?
Hoeveel mag ik er pakken ? - Hooguit drie.
Jeannot.
Marie Clément uit Sarlat. Verpleegster in het Salpétrière.
Je wordt betaald bij de bank tegenover het ziekenhuis.
Paspoort, rijbewijs en een bonus om op gang te komen.
Je codenaam:
Joséphine.
Sterkte.
Ik ben bang.
Het ergste is voorbij.
Tweede verdieping, veel licht, centrale verwarming...
en gelukkig staat het leeg.
Perfect.
Heeft u haast ? - Nee, helemaal niet.
Mooi, want mijn kassa heeft kuren. De band is ook kapot.
Ik heb tijd genoeg.
Mooi. Legt u het hier maar neer, dan regelen we het wel.
Ravioli.
Hé, ravioli.
Ik ben langzaam. Ik werk hier pas twee dagen. 't Is heel moeilijk.
Koekjes. Heeft u geverfd ?
Geen prijs. Het kan niet meer dan tien franc kosten. Doe maar tien.
Hoe laat bent u klaar ?
Zes uur.
Wilt u bij me eten ?
Tien franc.
Het is nog niet klaar.
Ik voel me opgelaten. Normaal vraag ik meisjes mee uit.
U heeft me in verwarring gebracht. Ik weet niet wat ik moet zeggen.
Laat toch zitten. Eet maar.
Ja, eet maar.
Het is erg lekker.
Er is vanmorgen iets grappigs in de winkel gebeurd. Wil je 't horen ?
Dan niet.
Ik ga maar eten zolang het nog warm is.
Begin niet iets wat je niet tegen kunt houden.
Sorry, ik wil je. - Het zal koud worden.
Jij zou toch alles doen ?
Ik heb het water opgezet.
Niet te veel doen, hoor.
Ontbijt, prinses.
Hier. Verdorie, ik kom te laat.
Heeft mijn prinses goed geslapen ?
Ik nodig Léon zaterdag voor het eten uit.
Hij verlangt naar Parijs, die Breton.
Ik bak wel pannenkoeken. - Kun je dat ?
Misschien worden we partners. - Waarin ?
Het ontwerpen van boten.
Mag hij dan gummen ? - Hé, Léon is een leuke vent.
Ik heb bananen gezien die slimmer zijn.
Geef hem een kans.
Waarom nodig je je vriendin niet uit ? - Wie ?
Je hebt vriendschap gesloten in een winkel met een blondine...
of niet ? Vorige week ?
Ik weet niet of ze al een vriendin is. - Dan kun je daar nu achterkomen.
Als het niet gaat, kan Léon nog altijd met haar naar bed.
We kunnen 't goed vinden, hè ?
We zijn nu al een halfjaar bij elkaar.
Marie...
waarom nodig je nooit mensen uit ?
Geen familie of vrienden.
Niemand.
Omdat ik alleen van jou hou.
Dat zal het zijn.
Zeg dat ik hem haat.
Joséphine ?
De bar van het George V, over een uur.
Wie was het ?
Het ziekenhuis. Ik heb dienst.
Een thee.
Heeft u een vuurtje ?
De kelder van het Régina, over een uur.
Niet bewegen.
Benen uit elkaar.
Joséphine.
Sorry.
Trek dat aan.
Wat moet ik nu doen ?
Wachten.
Roomservice, goedemorgen.
Zeker, meneer.
Wat moet ik nu doen ?
Ga naar huis.
Is dat alles ?
Hallo ? - Marie ?
Met Bob.
Hoe gaat het ? - Goed, heel goed.
Ik wilde je feliciteren. Ik ben blij dat de eerste klus goed ging.
Bedankt.
Ben je ingeburgerd ?
Ja, heel goed.
Ik heb een vriend.
Te gek. Ik ben blij dat alles goed gaat.
Ik moet nu ophangen, Marie. Sterkte voor de volgende keer.
Bob ?
Ja ?
Ik wil je te eten vragen.
Heel graag.
Bob ?
Oom Bob ?
Kom binnen. Ze is in de badkamer.
Laat me helpen.
De bloemen hadden niet gehoeven. Champagne is een goed idee.
Ik ben heel blij...
dat ik u leer kennen.
Ik heb haar familie nooit ontmoet.
De anderen zijn de moeite niet waard.
Ik zet hem in de koelkast zodat hij koud wordt.
Heerlijk. Echt waar. Lekker, licht...
Hou op. Daar kan ik nooit tegenop. Nog één compliment, goed ?
Ik heb haar een tijd niet gezien.
Ze is beeldschoon. Dat zal ook wel door jou komen.
Mijn charme is bedrieglijk. Hij komt niet direct over.
Het kan wel vijftien jaar duren.
Zeg eens, hoe was ze toen ze klein was ?
Marco, nee.
Toen ze acht was of zo. - Marco, je hebt het beloofd.
Ik vraag het aan hem, niet aan jou.
Ik mag niet eens iets vragen.
Stel ik jou soms vragen ?
Nee, maar ik wou dat je dat deed. - Ik hou toch wel van je.
Zie je wel, ze is koppig. - Dat zegt men.
Marie...
Op haar achtste was ze zo mooi.
Ze had goudblond haar in een paardenstaart.
Ze had een nicht die Caroline heette.
Alleen Caroline mocht aan haar staart komen. Niemand anders.
Ze droeg er een lint in, en had altijd witte jurken aan.
Ik zag haar alleen als de familie in de zomer een boerderij huurde.
Met al die nichtjes en buren waren er zo'n twintig kinderen...
die een hoop last veroorzaakten.
Marie had haar specialiteit. Ze deed kikkers na.
Ze hurkte bij de vijver, sprong in de modder...
en riep: ‘Kwaak, kwaak.’ De andere kinderen lachten.
Ze kwam dan terug, drijfnat, maar altijd met dezelfde smoes:
‘Ik ben uitgegleden’, zei ze dan met haar zachte stemmetje.
Dat herken ik wel.
Heeft ze je verteld wat ik doe ?
Nee. Ik mag geen vragen stellen.
Ik werk op een reisbureau. Ik ben een van de partners.
Twee tickets naar Venetië.
Een verlovingscadeau.
Ik weet niet wat ik moet zeggen.
Zeg maar niets.
Mahonie ?
Ik voel me heel wat.
Pas op het opstapje.
Nee, niet de gondel, Marie.
Niet de gondel, niet de gondel.
Ik wil je. - Ik ook.
Ik heb dorst. - Ik ook.
Ik heb honger. - Ik ook.
Na-aper. Maak mijn rok los.
Meteen. - Hij zit los.
Trek hem uit.
Hier, hou vast.
We willen wat Saint Daniele-ham, een stuk kaas...
en twee flessen water, want van seks krijgen we dorst.
Ze is gek.
Wat zei hij ?
Hij heeft hetzelfde probleem.
Is het dan goed ?
Niet bewegen.
Joséphine ?
Ja.
Het badkamerkastje heeft een geheim vak.
Goed, geef ons dan maar een groene salade.
Dank u.
De ham is op. - Bel de leiding.
Ik wil in bad. Ontspan je en wacht op de roomservice.
Joséphine staat klaar.
De eerste voorwerpen zitten onder de gootsteen.
Montage voltooid. - Doe het raam open.
Er is verdomme geen handvat. - Dat kan me niks schelen.
Lieverd ?
Ja ?
Weet je waar ik aan denk ?
Nee.
Die dag in de winkel. Je schoonheid. Ik dacht: ‘Wat is het leven vreselijk.
Ik zal nooit zo'n meisje hebben...
om mijn leven mee te delen.
Nooit.’
Niet te geloven dat ik dat zeg.
De witte boot op het kanaal met een bestuurder in een blauw overhemd.
Links ervan staan twee mensen voor een deur.
Richt op hen en hou je gereed.
We wachten op bevelen.
Kunnen we praten ?
Oké, maar blijf daar.
Marie...
Ik wil je niet vervelen met vragen.
Ik weet niet wat er is, wat je hebt meegemaakt...
waarom je zo doet.
Maar ik kan het me voorstellen. En ik stel me het ergste voor.
Het ergste zou een opluchting zijn.
Wie is daar ? - Roomservice.
Ik kom.
Meneer, een prachtige dag, niet ? - De ham was toch op ?
Het geeft niet.
Hoeveel doelwitten ?
Eén, met twee schoten. - Hoe ziet hij eruit ?
Die informatie heb ik nog niet.
Ik heet Roberto. Als u wilt bellen...
Doelwit over tien seconden zichtbaar.
Wie van hen is het ? - Ik heb die informatie nog niet.
Het doelwit, verdomme. - De vrouw.
De vrouw in het bruin. Verdomme, de vrouw.
Wat is er ? Je gaf geen antwoord. - Je had beloofd niet binnen te komen.
Weet ik, maar ik hoorde iets...
Ik heb een kwartier voor de deur gestaan. Je kon antwoord geven.
Je hebt me niet gehoord, hè ?
Goed.
Hier heb je iets.
Warme chocolademelk. Gebak.
Geïnteresseerd in mijn vakantie ?
Ik ken jou en je sadistische spelletjes.
Je bent ziek, Bob. Dat moet ik je zeggen.
Je gebruikt je werk voor smerige dingen.
Ik ben blij je te zien.
Ik mis de tijd dat ik je elke dag voor mezelf had.
Een ambassadeur, blijft nog vijf maanden.
Pak 'm voor hij vertrekt. 't Is jouw missie. Kies je team.
Je hebt vijf maanden. De baas wil een schone klus.
Ik dacht aan jou.
Altijd twee dingen tegelijk, hè ?
Dat is mijn manier van liefhebben.
Wat een ontvangst. Ik probeer het nog eens.
Zo, dat is veel beter.
Vanaf nu ben ik geen kassier meer. Ik heb ontslag genomen.
Om boten te bouwen ? - Zeker weten.
Champagne ? - Komt voor elkaar.
Wie heeft je leren glimlachen ? - Jij.
Ik vind dat we moeten verhuizen.
Ik dacht dat iets groters je beter zou bevallen.
Hij ontmoet z'n maîtresse daar. Je moet twee uur wachten.
Heb je vuur ?
Tot straks.
Sorry, ik werd opgehouden.
Maximilien Jedreck werd zeven jaar geleden in Parijs gestationneerd.
Hij bewaart gegevens in de ambassadekluis...
totdat hij naar huis gaat. Klassiek.
Wat voor gegevens ?
Van alles: computers, elektronica, mechanica.
Wie is dat meisje ?
Anne-Marie. Ze zijn al twee jaar bij elkaar. Ze is kunsthandelaar. Het lijkt veilig.
We zijn niet in hem geïnteresseerd.
We willen de bedrijven die de gegevens verkopen...
om die te pakken hebben we bewijs nodig.
Ligt dat bewijs in de ambassadekluis ? - Ja, en de sleutels zitten in z'n zak.
Dan weten we waar we moeten zoeken.
De verhoudingen zijn gespannen. Doe het rustig aan en doe hem niets.
Gebruik magie, geen geweld.
Verdorie, je liet me schrikken.
Hoe kun je in een ziekenhuis werken en toch zo lekker ruiken ?
Dat is mijn geheim.
Vertel eens over die drie maanden nachtdienst.
Dit wordt de laatste nacht.
Stomme schilderijen. Ik moet u gezelschap houden.
Marie-Hélène, aangenaam.
Aangenaam.
Vijf minuten.
Dit zal niet makkelijk verkocht worden.
Van wie is het ?
Een vent die al vervelend was voor ik z'n spullen verplaatste.
Wat wilt u drinken ?
Whisky.
Dus u werkt met Anne-Marie ?
Soms. M'nn vaders galerie is in de buurt. - In dezelfde straat ?
Ja, iets verderop.
Iets verderop.
Ik snap het al.
Voorbij de Finse galerie.
Nee, iets hoger.
Uw elleboog.
Ga liggen. Het is tijd om te slapen.
Christian, er komt een huisvrouw naar boven.
Boodschap ontvangen.
Joséphine ?
De ambassadeur gebruikt een code met zijn bewaking.
Ja, maar die hebben we. - Hij is veranderd.
De bewaking heeft het me verteld.
Laten we dan alles varen ? - Wacht, ik vraag het even.
Nee, de missie gaat door.
Wat bedoelt u ? - We sturen een schoonmaker.
Het is mijn missie...
Bevelen zijn bevelen. De missie heeft absolute voorrang.
Rot op met je stomme schoonmaker.
Zullen we weggaan ?
Nee, we wachten en praten met hem.
Maurice ?
Maurice, wie komt er naar boven ?
't Is goed, 't is goed. - Rustig.
Ik ga wel.
Victor, de schoonmaker.
De badkamer ?
Daar. - Breng hem er ook heen.
En de chauffeur ? - In de kofferbak.
Toe dan, praat met hem. - Hou op. Heb je een beter idee ?
Victor, we moeten eerst praten.
Naderhand.
Wat doe je ? - Ik ruim jullie rotzooi op.
Vewrdomme, hij 's niet dood.
Je bent gek geworden. - Hou hem vast.
Ik ben het zat. - Kom me helpen.
Hou je kop. Kom me helpen.
Ga naar de ambassade. Hier, de sleutels. - Hou op, klootzak.
Ik hou op.
Victor...
Laat ik maar om instructies vragen, hè ?
Nee, Victor.
Ik stop niet met 'n missie als ik eenmaal bezig ben. Je belt niemand.
We maken dit af of je eindigt zoals de anderen, duidelijk ?
Misschien moet ik meegaan.
Nee, beter van niet. Blijf hier. Geef me een uur.
En wees rustig. Wees rustig.
Goed, tot over een uur.
Je zei een uur.
Tijd om op te ruimen. - Nee. Je ruimt niets op, Victor.
We gaan een ritje maken. Da's alles.
We moeten de missie afmaken.
Alsjeblieft, Victor. Ik kan niet meer.
Alsjeblieft, laten we gaan.
Wie is dat ? - Dat weet ik niet.
Meneer ? Wat gebeurt er ?
Alles klaar.
Er is niets aan de hand. Vals alarm. Rustig maar.
Het hek is dicht. We kunnen er niet uit.
We komen wel terug. - Stop.
We maken een ritje en komen dan terug. - Stop alsjeblieft.
Schuif op.
Kijk me aan, Marie.
Mijn arme lieverd.
Ze putten je uit.
Het werk is te zwaar voor je.
Moet je die kleine handen zien.
Ze moeten beschermd worden.
Ze mogen niet oud worden.
Stop voor het te laat is.
Waarom zeg je dat ?
Ik weet alles, Marie.
Er heeft in het ziekenhuis nooit een Marie Clément gewerkt.
Ik weet ook van...
de valstrikken, de achtervolgingen...
de videobanden.
Waarom zei je dat nooit ?
Omdat ik alleen van jou hou.
M'n lieve Marco.
Jij bent de beste die ik ooit heb ontmoet.
En de enige die me geholpen heeft.
Ga je weg ?
Laat me meegaan.
Ik wil dat je blijft.
Mathieu. Ik ga eerst naar boven.
Ik bel wel als er problemen zijn.
Kom je me neerschieten ?
Vind je niet...
dat ze haar schulden afbetaald heeft ?
Heeft ze geen recht om te leven ?
Haar leven is verpest. - Dat weet ik.
Maar een paar jaar geleden heeft zij een leven verpest.
Dat van een politieagent.
Dat zijn zware schulden.
Ze heeft ook mensen voor jou gedood. Dat telt alleen maar als het je uitkomt.
Oké, Marco, je weet nu waar het om gaat.
Ik luister. Wat moet ik doen ?
Haar beschermen.
Ik zal 't proberen. Maar ze is in gevaar, Marco.
Ze heeft de ambassadedocumenten.
Dan is ze niet meer in gevaar. Ik heb de documenten.
Er zat een briefje bij, maar dat heb ik verscheurd.
Wat stond erin ?
We zullen haar missen, hè ?
Ja.